مدرن تاکینگ

زندگی‌نامهٔ مستند

دربارهٔ مدرن تاکینگ

مدرن تاکینگ (به انگلیسی: Modern Talking) یک گروه موسیقی پاپ دونفرهٔ آلمانی بود که از توماس آندرس (خواننده) و دیتر بولن (تنظیم‌کننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده)، با همکاری لوئیس رودریگس، تشکیل شده بود. از این گروه به‌عنوان موفق‌ترین گروه پاپ دونفرهٔ آلمان یاد شده است. این گروه با انتشار مجموعه‌ای از تک‌آهنگ‌های موفق، در بسیاری از کشورها به جایگاه‌های بالای جدول‌های موسیقی، از جمله پنج رتبهٔ برتر، دست یافت. از شناخته‌شده‌ترین آثار آن‌ها می‌توان به «تو قلب منی، تو روح منی»، «اگر بخواهی می‌توانی برنده شوی»، «شری، شری لیدی»، «برادر لویی»، «آتلانتیس بانگ می‌زند (درخواست کمک برای عشق)» و «کادیلاک جرونیمو» اشاره کرد. اعضای مدرن تاکینگ از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ با یکدیگر همکاری داشتند و سپس از هم جدا شدند. آن‌ها در سال ۱۹۹۸ بار دیگر فعالیت خود را از سر گرفتند و این بازگشت با موفقیت همراه بود؛ به‌طوری‌که تا سال ۲۰۰۳ آثار جدیدی منتشر کردند که بار دیگر در فهرست ده ترانهٔ برتر آلمان و دیگر کشورها قرار گرفتند. یکی از این آثار، نسخهٔ بازتنظیم‌شدهٔ «تو قلب منی، تو روح منی» بود. پس از دومین و آخرین جدایی این گروه در سال ۲۰۰۳، مجموع فروش جهانی تک‌آهنگ‌ها و آلبوم‌های آن‌ها به حدود ۱۲۰ میلیون نسخه رسید.

۱۹۸۳–۱۹۸۷: شروع فعالیت این گروه نخستین‌بار در اواخر سال ۱۹۸۴ شکل گرفت و در اوایل سال ۱۹۸۵ با تک‌آهنگ «تو قلب منی، تو روح منی» به شهرت رسید؛ ترانه‌ای که در ۳۵ کشور، از جمله آلمان، در میان ده اثر برتر قرار گرفت و به‌مدت شش هفتهٔ متوالی در صدر جدول‌ها باقی ماند و محبوبیت زیادی برای گروه به‌همراه آورد. این ترانه در نهایت به فروش هشت میلیون نسخه در سراسر جهان رسید.

موفقیت این اثر با انتشار ترانهٔ «اگر بخواهی می‌توانی برنده شوی» ادامه یافت که در اواسط سال ۱۹۸۵ از نخستین آلبوم گروه منتشر شد. این آلبوم با فروش بیش از ۵۰۰ هزار نسخه در آلمان، گواهی پلاتین دریافت کرد. بلافاصله پس از موفقیت دومین ترانه، مدرن تاکینگ تک‌آهنگ «شری، شری لیدی» را منتشر کرد؛ اثری که همچون آثار پیشین آن‌ها با سرعتی چشمگیر در جدول‌ها صعود کرد و در صدر جدول‌های آلمان غربی، سوئیس، اتریش و نروژ قرار گرفت و هم‌زمان در میان ده ترانهٔ برتر سوئد و هلند نیز جای گرفت. این ترانه که تنها تک‌آهنگ منتشرشده از آلبوم دوم گروه با عنوان «بیا دربارهٔ عشق صحبت کنیم» بود، با فروش بیش از ۵۰۰ هزار نسخه، این آلبوم را در آلمان غربی به جایگاه پلاتین رساند. این روند موفقیت با دو تک‌آهنگ دیگر، «برادر لویی» و «آتلانتیس بانگ می‌زند (درخواست کمک برای عشق)»، هر دو از آلبوم سوم با عنوان «آمادهٔ عشق‌ورزی»، ادامه یافت. این گروه همچنین با ششمین تک‌آهنگ خود «کادیلاک جرونیمو» از آلبوم چهارم «در میانهٔ ناکجاآباد» و نیز با ترانهٔ «هواپیمای جت» از پنجمین آلبوم خود «جنگجوهای رومانتیک» بار دیگر به صدر جدول‌ها دست یافت. در سال ۱۹۸۷ و هم‌زمان با انتشار آلبوم ششم گروه با عنوان «در باغ ونوس»، فعالیت مدرن تاکینگ رو به پایان رفت. این آلبوم برخلاف آثار پیشین، به‌دلیل نبود تبلیغات کافی، موفقیت کمتری کسب کرد و به آخرین آلبوم پیش از جدایی نخست گروه تبدیل شد. به دنبال این اتفاق، دیتر بولن در یک مصاحبهٔ آلمانی، بدون هماهنگی با آندرس، پایان فعالیت گروه را اعلام کرد؛ این در حالی بود که توماس آندرس آن زمان در لس‌آنجلس حضور داشت و از این تصمیم باخبر نبود. رابطهٔ میان آن دو پیش‌تر نیز پرتنش و همراه با درگیری بود و این اتفاق بر شدت اختلافات افزود. پس از یک تماس تلفنی پرتنش، آن‌ها برای بیش از یک دهه هیچ‌گونه ارتباطی با یکدیگر نداشتند. به گفتهٔ بولن، یکی از دلایل اصلی فروپاشی گروه، نورا، همسر سابق آندرس، بود که از انجام مصاحبه‌های همسرش با خبرنگاران زن جلوگیری می‌کرد و به‌طور مداوم خواهان تغییرات گسترده در اجراها، برنامه‌ها و آثار ضبط‌شده بود. آندرس بعدها در زندگی‌نامهٔ خود با عنوان «۱۰۰ درصد آندرس: حقیقت دربارهٔ مدرن تاکینگ، نورا و زندگی من» این موضوع را تأیید کرد. مدرن تاکینگ در سال‌های آغازین فعالیت خود در اروپا، آسیا، آمریکای جنوبی، خاورمیانه و ایران به موفقیت چشمگیری دست یافت. با این حال، در بریتانیا تنها چهار ترانه از آن‌ها وارد جدول فروش شد که در میان آن‌ها «برادر لویی» با کسب رتبهٔ چهارم، بالاترین جایگاه را داشت. در سال ۱۹۸۵، شرکت آرسی‌ای با این گروه برای فعالیت در بازار ایالات متحده قرارداد امضا کرد و نخستین آلبوم آن‌ها را در این کشور منتشر کرد، اما این آثار در آمریکا چندان شناخته نشدند و به جدول‌های فروش راه نیافتند. این گروه در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۷ هر سال دو آلبوم منتشر کرد و هم‌زمان با حضور در برنامه‌های تلویزیونی در سراسر اروپا به تبلیغ تک‌آهنگ‌های خود پرداخت؛ روندی که در نهایت به فروش ۶۵ میلیون نسخه از آثارشان در مدت سه سال انجامید. مدرن تاکینگ از جمله نخستین گروه‌های موسیقی بلوک غرب بود که فروش آثارشان در اتحاد جماهیر شوروی مجاز اعلام شد. پس از چند دهه سانسور و محدودیت واردات در دوران جنگ سرد، اصلاحات گلاسنوست به رهبری میخائیل گورباچف در سال ۱۹۸۶ زمینهٔ ورود موسیقی غربی به این کشور را فراهم کرد. در نتیجه، این گروه در اوج محبوبیت خود توانست پایگاه هواداری گسترده و پایداری در اروپای شرقی به‌دست آورد. بین سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۸ بلافاصله پس از جدایی این دو نفر در میانهٔ سال ۱۹۸۷، دیتر بولن پروژهٔ شخصی خود را با نام «بلو سیستم» راه‌اندازی کرد و با ترانه‌هایی مانند «ببخشید سارا کوچولو»، «تخت من بیش از حد بزرگ است»، «زیر پوست من»، «لاو سوئیت»، «لیلا» و «دژاوو» به جایگاه‌های بالایی در جدول‌های موسیقی دست یافت. در همین حال، توماس آندرس فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد و تا اوایل سال ۱۹۸۹ با نام مدرن تاکینگ در چندین قاره به اجرای برنامه پرداخت. سپس ضبط آثار جدید خود را با حال‌وهوای پاپ در شهرهای لس‌آنجلس، لندن و همچنین در آلمان آغاز کرد. آندرس پنج آلبوم انگلیسی‌زبان با عناوین «متفاوت»، «زمزمه‌ها»، «پایین در هنگام غروب»، «هنگامی که دوباره تو را می‌بینم» و «Souled» و یک آلبوم اسپانیایی‌زبان با عنوان «بارکوس د کریستال» منتشر کرد. او در خارج از آلمان موفق‌تر از داخل کشور خود بود، هرچند در آلمان نیز چندین اثر موفق داشت. با گذر از اختلافات گذشته، روابط بولن و آندرس از سال ۱۹۹۴ و هم‌زمان با بازگشت آندرس به شهر کوبلنز در آلمان، تا حدی بهبود یافت. ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳: بازگشت در سال ۱۹۹۸، گروه مدرن‌تاکینگ دوباره فعالیت خود را از سر گرفت و بولن وآندرس مجدداً همکاری خود را آغاز کردند. نخستین اجرای مشترک آن‌ها در ماه مارس همان سال در برنامهٔ تلویزیونی «شرط می‌بندی که...؟» (به آلمانی: ?...Wetten, dass) در آلمان برگزار شد. آن‌ها همچنین نسخه‌ای بازتنظیم‌شده از تک‌آهنگ ۱۹۸۴ خود "You You My Heart, You Soul My روح '۹۸" را منتشر کردند که شامل بخش‌های رپ با اجرای اریک سینگلتون بود. نخستین آلبوم بازگشت مدرن‌تاکینگ با عنوان Back for Good، که شامل چهار قطعهٔ جدید و همچنین بازتنظیم ترانه‌های پیشین با استفاده از تکنیک‌های مدرن بود، به‌مدت پنج هفتهٔ متوالی در صدر جدول فروش آلمان قرار گرفت و در پانزده کشور دیگر نیز به رتبهٔ نخست دست یافت. این آلبوم در مجموع حدود سه میلیون نسخه در اروپا فروش داشت. این موفقیت موجب شد این گروه در همان سال جایزهٔ «پرفروش‌ترین گروه آلمانی» را در World Music Awards دریافت کند. نخستین آلبوم بازگشت Modern Talking با عنوان Back for Good، که شامل چهار قطعهٔ جدید و همچنین بازتنظیم ترانه‌های پیشین با استفاده از تکنیک‌های مدرن بود، به‌مدت پنج هفتهٔ متوالی در صدر جدول فروش آلمان قرار گرفت و در پانزده کشور دیگر نیز به رتبهٔ نخست دست یافت. این آلبوم در مجموع حدود سه میلیون نسخه در اروپا فروش داشت. این موفقیت موجب شد این گروه در همان سال جایزهٔ «پرفروش‌ترین گروه آلمانی» را در World Music Awards دریافت کند. آلبوم بعدی آن‌ها با عنوان Alone نیز مستقیماً در صدر جدول فروش آلمان قرار گرفت و در دیگر کشورها نیز با استقبال گسترده‌ای مواجه شد و بیش از یک میلیون نسخه در اروپا فروش داشت. Dieter Bohlen و Thomas Anders در ادامه، همانند دههٔ ۱۹۸۰، از هر آلبوم دو تک‌آهنگ منتشر کردند. پس از آن، مجموعه‌ای از تک‌آهنگ‌ها و چهار آلبوم دیگر با عناوین Year of the Dragon، America، Victory و Universe منتشر شد. پس از آن‌که این گروه بیش از ۴۰۰ گواهی طلا و پلاتین در سراسر جهان دریافت کرد، بولن و آندرس در سال ۲۰۰۳ تصمیم گرفتند بار دیگر، پیش از انتشار یک آلبوم گلچین دیگر، از یکدیگر جدا شوند. این جدایی دوم تا حدی به انتشار دیدگاه‌های انتقادی بولن دربارهٔ آندرس در زندگی‌نامهٔ خود نسبت داده شده است.

در این دوره، بولن در برنامهٔ Deutschland sucht den Superstar (نسخهٔ آلمانی Pop Idol) فعالیت داشت. در همان سال، آلبوم گلچینی با عنوان The Final Album منتشر شد که شامل تمامی تک‌آهنگ‌های این گروه بود. پس از پایان فعالیت مدرن تاکینگ، آندرس فعالیت انفرادی خود را از سر گرفت، در حالی‌که بولن تمرکز خود را بر کشف استعدادهای جدید، به‌ویژه از طریق این برنامهٔ تلویزیونی، قرار داد.

در سال ۱۹۸۴، دیتر بولن تک‌آهنگ «Precious Little Diamond» از گروه Fox the Fox را الهام‌بخش خود برای استفاده از همخوانی‌های فالستو عنوان کرد. ترکیب خوانندگان استودیویی شامل رولف کولر، میشائل شولتس، دتلف ویده‌که و (در آلبوم‌های اولیه) بیرگر کورلایس، در کنار بولن و توماس آندرس، در شکل‌گیری همخوانی‌های شاخص مدرن تاکینگ نقش داشتند. کولر، شولتس و ویده‌که بعدها همکاری خود را با بولن در پروژهٔ «بلو سیستم» ادامه دادند و سپس همراه با ترانه‌سرای آلمانی توماس ویدرات، گروه «سیستمز این بلو» را تشکیل دادند. با این حال، نام این سه نفر در آلبوم‌های مدرن تاکینگ ذکر نشده بود و در نهایت بر سر این موضوع به دادگاه شکایت کردند. این پرونده با توافق خارج از دادگاه به پایان رسید و بولن در یادداشت جلد یکی از آثار بعدی خود (آلبوم «Obsession» از پروژهٔ بلو سیستم) از نقش آن‌ها قدردانی کرد. از دیگر تأثیرات موسیقایی این گروه می‌توان به موسیقی شلاگر آلمانی، دیسکو-پاپ (به‌ویژه گروه Bee Gees) و ترانه‌های عاشقانهٔ انگلیسی‌زبان با منشأ ایتالیایی و فرانسوی، مانند «I Like Chopin» از Gazebo، اشاره کرد. پس از بازگشت دوبارهٔ گروه در سال ۱۹۹۸، بولن علاوه بر ادامهٔ این سبک، به تولید قطعات یورودنس و تصنیف‌هایی با حال‌وهوای پاپ آمریکایی نیز پرداخت. دیتر بولن در دوران فعالیت مدرن تاکینگ برای هنرمندان دیگری نیز آهنگسازی می‌کرد؛ از جمله برای کریس نورمن و گروه Smokie، که ترانهٔ «Midnight Lady» (۱۹۸۶) از محبوب‌ترین آثار او به‌شمار می‌رود. او همچنین تعداد زیادی قطعه برای سی. سی. کچ ساخت که در آن‌ها از فضایی سریع‌تر و کمتر رمانتیک استفاده شده بود. برخی از ترانه‌های انگلیسی‌زبان بولن، از جمله «تو قلب منی، تو روح منی»، بعدها با اشعار آلمانی و با صدای مری روس نیز ضبط شدند، در حالی که از همان ترک‌های موسیقی استفاده شده بود. پس از جدایی مدرن تاکینگ در سال ۱۹۸۷، تعدادی از قطعاتی که برای آلبوم پایانی گروه نوشته شده بودند، بازتنظیم‌شده و در نخستین آلبوم پروژهٔ «بلو سیستم» به کار رفتند. آلبوم ششم مدرن تاکینگ تقریباً هم‌زمان با انتشار نخستین تک‌آهنگ بلو سیستم، «Sorry Little Sarah»، منتشر شد و در نتیجه، بولن با ترانهٔ «In 100 Years» از مدرن تاکینگ در جدول‌های موسیقی با اثر جدید خود رقابت می‌کرد. در زمان جدایی نهایی این گروه در سال ۲۰۰۳، مجموع فروش جهانی تک‌آهنگ‌ها و آلبوم‌های مدرن تاکینگ به حدود ۱۲۰ میلیون نسخه رسیده بود؛ رقمی که آن‌ها را به پرفروش‌ترین گروه موسیقی آلمان تبدیل کرد.

در سال ۲۰۰۶، دیتر بولن در ترانهٔ «Bizarre Bizarre» پیامی پنهان گنجاند که با پخش معکوس آن جملهٔ «مدرن تاکینگ هرگز به پایان نخواهد رسید» شنیده می‌شود؛ جمله‌ای که با توضیح «منظورم این بود که موسیقی مدرن تاکینگ برای همیشه زنده خواهد ماند» همراه شده بود. توماس آندرس همچنان ترانه‌های مدرن تاکینگ را در فهرست اجراهای خود حفظ کرده و در آثار انفرادی‌اش نیز قطعاتی با حال‌وهوایی مشابه تولید کرده است (از جمله «Independent Girl»). او در سال ۲۰۰۶ آلبومی با عنوان Songs Forever منتشر کرد که شامل نسخه‌های سوینگ و جَز از ترانه‌های مشهور، از جمله نخستین موفقیت مدرن تاکینگ، بود. دیتر بولن نیز دو کتاب زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ تاریخ مدرن تاکینگ از دیدگاه خود منتشر کرده است. کتاب نخست او در آلمان به فروش حدود یک میلیون نسخه رسید. با این حال، جلد دوم به‌دلیل نگاه جانبدارانه و توصیف‌های منفی دربارهٔ همکارانش با انتقاد گسترده‌ای روبه‌رو شد. در پی این واکنش‌ها، بولن برای مدتی از فضای عمومی کناره‌گیری کرد و در سال ۲۰۰۶ اعلام کرد که از انتشار جلد دوم پشیمان است. آندرس تنها کسی نبود که به این کتاب اعتراض کرد؛ برخی دیگر، از جمله فرانک فاریان، نیز به آن واکنش نشان دادند و حتی کتابی در نقد آن منتشر کردند. کتاب نخست بولن مبنای ساخت یک فیلم کمدی انیمیشنی با عنوان Dieter: Der Film قرار گرفت. موسیقی متن این فیلم شامل ترانه‌ای جدید از مدرن تاکینگ با عنوان «Shooting Star» بود که با استفاده از بخش‌هایی از ضبط‌های صوتی پیشین این گروه، به‌ویژه از آلبوم Year of the Dragon، ساخته شده بود. منتقدان موسیقی عموماً دیدگاه مثبتی نسبت به مدرن تاکینگ نداشتند و آثار این گروه را با نقدهای سردی روبه‌رو کردند. با وجود اذعان به جذابیت ملودی‌ها و کیفیت حرفه‌ای تولید، منتقدان از نبود نوآوری در آثار آن‌ها انتقاد می‌کردند. یکی از محورهای اصلی این نقدها، شباهت زیاد میان ترانه‌های مختلف این گروه بود؛ موضوعی که خود بولن نیز در سال ۱۹۸۹ در گفت‌وگو با نشریهٔ اشپیگل به آن اذعان کرده است: «من به‌هیچ‌وجه انکار نمی‌کنم که همهٔ ترانه‌های موفق مدرن تاکینگ بسیار شبیه به هم هستند. ما همیشه از میان قطعات آلبوم‌ها، آن‌هایی را به‌عنوان تک‌آهنگ انتخاب می‌کردیم که بیشترین شباهت را به اثر قبلی داشتند.» توماس آندرس و دیتر بولن پس از سال‌ها اختلاف، در سال‌های بعد روابط خود را بهبود بخشیدند. آندرس در مصاحبه‌ای اعلام کرده است که آن‌ها «به صلح رسیده‌اند» و هر یک مسیر حرفه‌ای خود را دنبال می‌کنند. در سال ۲۰۱۴، هم‌زمان با سی‌امین سالگرد شکل‌گیری مدرن تاکینگ، مجموعه‌ای از آثار برگزیدهٔ این گروه منتشر شد. در این دوره، گزارش‌هایی غیررسمی دربارهٔ احتمال بازگشت این گروه نیز منتشر شد، اما هیچ‌یک از این خبرها از سوی اعضای گروه به‌طور رسمی تأیید نشد و همکاری جدیدی اعلام نگردید. تا تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۲۵، کانال رسمی مدرن تاکینگ در یوتیوب بیش از ۴٫۵ میلیارد بازدید داشته و بسیاری از موزیک‌ویدئوهای آن صدها میلیون بار دیده شده‌اند.

مدرن تاکینگ از موفق‌ترین گروه‌های موسیقی پاپ آلمان به‌شمار می‌رود و مجموع فروش جهانی آثار آن تا زمان جدایی نهایی در سال ۲۰۰۳ به حدود ۱۲۰ میلیون نسخه رسیده است. این موفقیت، آن‌ها را در شمار پرفروش‌ترین هنرمندان تاریخ موسیقی آلمان قرار داده است.

شناسنامهٔ هنرمند

سبک‌ها

سینث‌پاپ، یورو دیسکو، یوروپاپ، دنس پاپ، موسیقی موج نو، یورودنس، پاپ راک، دنس-راک

منبع: مدرن تاکینگ در ویکی‌پدیای فارسی و Wikidata. متن با مجوز CC BY-SA 4.0 بازنشر شده است؛ آخرین بازبینی منبع: ۳۰ مهٔ ۲۰۲۶.